:: Niezależne Forum Pielęgniarek i Położnych ::



Wszystkie czasy w strefie UTC + 1 godzina


Regulamin forum


1. To jest wyłącznie forum pielęgniarek i położnych.
2. Wyłączną odpowiedzialność za treść wypowiedzi ponosi jej autor.
3. Treść wypowiedzi nie może naruszać przepisów prawa.



Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 5 posty(ów) ] 
Autor Wiadomość
 Temat postu: TRANSFORMACJA W KSZTAŁCENIU PIELĘGNIAREK w POLSCE
PostWysłany: 24 Maj 2009 16:42 
Offline

Dołączenie: 01 Gru 2008 18:20
Posty: 466
TRANSFORMACJA W KSZTAŁCENIU PIELĘGNIAREK w POLSCE

Proces Boloński i jego implikacje dla kształcenia akademickiego

W ostatnich latach nastąpił dynamiczny rozwój pielęgniarstwa. Postęp wiedzy medycznej, nowe metody leczenia i pielęgnowania oraz wzrastające oczekiwania pacjentów determinują zmiany w praktyce zawodowej. Pacjenci oczekują umiejętności i kompetencji związanych z promowaniem zdrowia i szeroko rozumianą profilaktyką. Ważnym kierunkiem w rozwoju zawodu jest dbanie o jakość opieki pielęgniarskiej, której podstawowym warunkiem jest właściwe przygotowanie do zawodu i dalsze ustawiczne kształcenie.
Potrzebę transformacji w kształceniu pielęgniarek już dawno zauważono w Europie. Początkowo każde państwo próbowało reformować własny system szkolnictwa. Zmiany w tym zakresie przyniosła Konwencja Lizbońska podpisana przez 41 krajów europejskich 11 kwietnia 1997 roku (ratyfikowana przez Polskę 17 grudnia 2003 roku). Konwencja ta dotyczyła uznawania kwalifikacji zawodowych po uzyskaniu wyższego wykształcenia i nakładała na sygnatariuszy obowiązek dokonywania, na wniosek osób zainteresowanych, ujednoliconej oceny posiadanych przez nich kwalifikacji, świadectw, dyplomów i stopni zdobytych w innym kraju.
Kolejnym porozumieniem była Deklaracja Sorbońska podpisana 25 maja 1998r. przez ministrów Francji, Niemiec, Włoch i Wielkiej Brytanii. Było to porozumienie o wspólnym ustawicznym ujednolicaniu szkolnictwa wyższego w celu zwiększenia mobilności studentów i szans na późniejsze zatrudnienie.
Na podbudowie porozumień z Sorbony powstała Deklaracja Bolońska podpisana 19 czerwca 1999 roku. Zapoczątkowała ona Proces Boloński zmierzający do stworzenia do roku 2010 Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego. Deklarację podpisali przedstawiciele 29 państw Europy, w tym również Polska. Za główny cel przemian uznano zwiększenie atrakcyjności szkolnictwa wyższego, stworzenie jednolitego systemu tytułów naukowych oraz promowanie kształcenia podyplomowego.

Główne założenia Deklaracji Bolońskiej były następujące:
 współdziałanie w trosce o jakość kształcenia,
 wprowadzenie studiów dwustopniowych,
 stosowanie systemu punktów kredytowych wzorowanych na ECTS
(European Credit Transfer System),
 wprowadzenie czytelnych i porównywalnych systemów stopni naukowych,
 promowanie mobilności studentów i pracowników naukowych,
 propagowanie tematyki europejskiej w kształceniu.

W ramach Procesu Bolońskiego doszło do podpisania 19 maja 2001 roku przez 33 państwa europejskie Komunikatu Praskiego. Dokument ten potwierdzał postulaty zawarte w Deklaracji Bolońskiej i poszerzał je o nowe zagadnienia. Zwrócono mianowicie uwagę na stworzenie możliwości ustawicznego kształcenia oraz na konieczność współdziałania uczelni i studentów z Rządem w realizacji Procesu Bolońskiego. Działania dotychczasowe i przyszłe miały służyć zwiększeniu atrakcyjności Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego poza Europą.
Kolejnym dokumentem był Komunikat Berliński z dnia 19 września 2003 roku podpisany przez przedstawicieli 40 państw europejskich. Mówił on o jakości edukacji, uznawalności dyplomów i czasie kształcenia oraz włączał problematykę postanowień bolońskich do programu studiów doktoranckich.
Dwa lata później, 19 maja 2005 roku w Bergen w Norwegii, dokonano oceny realizacji celów Deklaracji Bolońskiej oraz wytyczono kierunki dalszych działań. Wskazano na potrzebę promowania kształcenia interdyscyplinarnego na studiach doktoranckich. Zwrócono uwagę na społeczny wymiar Procesu Bolońskiego, głównie na likwidowanie barier finansowych w ukończeniu studiów oraz zwiększenie mobilności studentów w ramach Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego. W konferencji wzięło udział 45 państw europejskich.
Kolejnego podsumowania dotychczasowej współpracy w procesie przemian szkolnictwa wyższego dokonano w Londynie 17 maja 2007 roku.
Przyjęte priorytety dalszych działań nie odbiegały znacząco od wcześniejszych ustaleń, do których należały:
 zwiększenie mobilności studentów i wykładowców,
 kontynuacja tworzenia dwustopniowego cyklu kształcenia,
 uznawanie kwalifikacji,
 zapewnienie wysokiej jakości kształcenia,
 promowanie studiów doktoranckich.
Zwrócono uwagę na ustawiczne kształcenie i społeczny wymiar edukacji. Cele te są obecnie realizowane. Na uwagę zasługuje fakt, iż coraz więcej państw przystępuje do realizacji ustaleń z Bolonii.

Obok Deklaracji Bolońskiej – dokumentu dotyczącego szkolnictwa wyższego w ujęciu globalnym, powstała w 2000 roku istotna dla pielęgniarstwa, Europejska Strategia WHO Kształcenia Pielęgniarek i Położnych. Założenia strategii uwzględniały postanowienia bolońskie. Do kluczowych decyzji należało wdrożenie dwustopniowego systemu nauczania, a trzyletnie kształcenie akademickie kończące się uzyskaniem tytułu licencjata uznano za minimalne, niezbędne do wykonywania praktyki pielęgniarskiej.
Podkreślono również znaczenie promowania i utrzymania zdrowia jednostki, rodzin i społeczeństw oraz holistycznej opieki nad chorym w kształceniu i praktyce zawodowej, a także uwzględniono umiejętności potrzebne w wykonywaniu innych zawodów, co wpływa na efektywność pracy zespołowej.
W trosce o jakość kształcenia postulowano wypracowanie programów nauczania pielęgniarek i położnych w oparciu o badania naukowe (evidence based nursing).
Programy te powinny mieć formalną akredytację, podlegać weryfikacji i ciągłemu doskonaleniu. Praktyki zawodowe natomiast mogą być prowadzone tylko przez szkoły wyższe w zakładach opieki zdrowotnej posiadających akredytację oraz wprowadzających w życie systemy doskonalenia jakości.
Założenia zarówno Europejskiej Strategii WHO jak i Procesu Bolońskiego zawarte zostały w Deklaracji Monachijskiej „Pielęgniarki i położne na rzecz zdrowia” przyjętej przez kraje członkowskie Światowej Organizacji Zdrowia 17 czerwca 2000r.

Deklaracja wzywała do wzmocnienia pozycji pielęgniarstwa na arenie europejskiej przez:
 zapewnienie pielęgniarkom i położnym udziału w podejmowaniu decyzji na wszystkich etapach przygotowania i wdrażania polityki zdrowotnej,
 eliminowanie barier występujących zwłaszcza w systemie rekrutacji do zawodu, likwidowanie problemów związanych z dyskryminacją płci i statusem społecznym oraz dominacją lekarzy,
 zapewnienie motywacji finansowych oraz stworzenie możliwości awansu zawodowego,
 doskonalenie kształcenia przeddyplomowego i podyplomowego oraz zapewnienie dostępu do szkolnictwa wyższego dla pielęgniarek i położnych,
 stwarzanie pielęgniarkom, położnym i lekarzom możliwości wspólnej nauki na poziomie studiów,
 zapewnienie lepszego współdziałania i interdyscyplinarnego charakteru pracy w celu poprawy poziomu opieki nad pacjentami,
 wspieranie badań naukowych i upowszechnianie informacji pozwalających rozwijać wiedzę teoretyczną i praktyczną niezbędną w praktyce pielęgniarek i położnych,
 poszukiwanie możliwości tworzenia i wspierania programów oraz usług z zakresu pielęgniarstwa i położnictwa środowiskowego zorientowanego na rodzinę, w tym – jeśli to możliwe - powołanie instytucji pielęgniarki rodzinnej,
 wzmocnienie roli pielęgniarek i położnych w dziedzinie zdrowia publicznego, promocji zdrowia oraz rozwoju środowisk lokalnych.

Deklaracja Monachijska podkreślała znaczenie wyższego wykształcenia pielęgniarek, potrzebę stworzenia aktów prawnych regulujących aspekty zawodu pielęgniarskiego oraz pozyskiwania profesjonalnej kadry w systemie opieki zdrowotnej.


Ostatnio edytowany przez e_la, 24 Maj 2009 16:49, edytowano w sumie 1 raz

Góra
 Profil  
 
 Temat postu: Re: TRANSFORMACJA W KSZTAŁCENIU PIELĘGNIAREK w POLSCE
PostWysłany: 24 Maj 2009 16:44 
Offline

Dołączenie: 01 Gru 2008 18:20
Posty: 466
Obecny system kształcenia pielęgniarek w Polsce

Kształcenie przeddyplomowe

System szkolnictwa w Polsce uwzględnia postanowienia z Bolonii oraz Deklaracje WHO dotyczące pielęgniarstwa.
Aktualnie, pielęgniarki w Polsce legitymują się dyplomami różnych form kształcenia. Dużą część grupy pielęgniarek stanowią absolwentki liceów medycznych. Były to 5-letnie szkoły średnie. Naukę w liceach rozpoczynali uczniowie po skończeniu 8-letniej szkoły podstawowej. Ukończenie liceum medycznego oznaczało uzyskanie wykształcenia średniego z maturą oraz tytułu pielęgniarki dyplomowanej.

Obok liceów medycznych funkcjonowały również szkoły pomaturalne kształcące pielęgniarki. Nauka w tych szkołach trwała początkowo 2 lata, później 2,5 a następnie 3 lata i kończyła się uzyskaniem tytułu pielęgniarki dyplomowanej.

Obecnie kształcenie pielęgniarek odbywa się tylko w szkołach wyższych. Szkoły te są obowiązane do uzyskania akredytacji podległej Ministrowi Zdrowia Krajowej Rady Akredytacyjnej Szkolnictwa Medycznego, niezależnie od uzyskania pozwolenia na prowadzenie kształcenia od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Do podstawowych aktów prawnych regulujących kształcenie przeddyplomowe pielęgniarek należą:
 Ustawa z dnia 5 lipca 1996 roku o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. Nr 57, poz. 602 z późn. zm.),
 Ustawa z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365),
 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 31 lipca 2001r. w sprawie Krajowej Rady Akredytacyjnej Szkolnictwa Medycznego oraz trybu uzyskiwania akredytacji (Dz.U. z 2001 r. Nr 83, poz. 904),
 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 13 maja 2005 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia (Dz. U. Nr 98, poz. 824).

W celu ujednolicenia programów kształcenia 29 czerwca 2000 roku Rada Główna Szkolnictwa Wyższego przyjęła uchwałę nr 7/2000, w której zostały określone minimalne wymagania programowe dotyczące studiów licencjackich na kierunku pielęgniarstwo, spełniające standardy Unii Europejskiej.
Zgodnie z Ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. Nr 92, poz. 885) studia licencjackie, po ukończeniu których uzyskuje się tytuł licencjata pielęgniarstwa, trwają co najmniej 6 semestrów i obejmują co najmniej 4600 godzin kształcenia zawodowego, w tym zajęcia praktyczne stanowią co najmniej połowę, a zajęcia teoretyczne nie mniej niż jedną trzecią wymiaru kształcenia. Absolwent otrzymuje tytuł licencjata pielęgniarstwa.
Powyższa Ustawa dała również możliwość uzupełnienia wykształcenia do poziomu wyższego absolwentom liceów medycznych i medycznych studiów zawodowych poprzez kształcenie na tzw. studiach pomostowych.
Zgodnie z Art. 11 Ustawy z 20 kwietnia 2004 roku szkoła wyższa może prowadzić studia zawodowe na kierunku pielęgniarstwo, przeznaczone dla pielęgniarek posiadających świadectwo dojrzałości i legitymujących się dyplomem pielęgniarki. Studia te mogą trwać krócej niż 6 semestrów, jeżeli po ich ukończeniu pielęgniarka uzyska wiedzę, kwalifikacje i umiejętności odpowiadające wiedzy, kwalifikacjom i umiejętnościom uzyskiwanym po ukończeniu studiów licencjackich w pełnym wymiarze godzin, tj. co najmniej 4600.
Na podstawie wyżej cytowanej ustawy z 20 kwietnia 2004 roku wydane zostało Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 maja 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia studiów zawodowych na kierunku pielęgniarstwo (Dz. U. Nr 110, poz. 1170).

Zgodnie z § 2 powyższego Rozporządzenia czas kształcenia na studiach zawodowych nie może być krótszy niż:
 trzy semestry lub 1633 godziny dla absolwentów pięcioletnich liceów medycznych, którzy rozpoczęli naukę w roku 1980/81 lub później,
 pięć semestrów lub 3000 godzin dla absolwentów pięcioletnich liceów medycznych, którzy rozpoczęli naukę wcześniej niż w roku 1980/81,
 trzy semestry lub 2410 godzin dla absolwentów dwuletnich medycznych szkół zawodowych,
 dwa semestry lub 1984 godziny dla absolwentów dwuipółletnich medycznych szkół zawodowych,
 dwa semestry dla absolwentów trzyletnich medycznych szkół zawodowych.

19 listopada 2009 r. do Ministerstwa Zdrowia została przekazana przez Komisję Europejską informacja o pomyślnym efekcie rozmów dotyczących liczby godzin kształcenia uzupełniającego dla absolwentów liceów medycznych kształcących pielęgniarki i położne. Na posiedzeniu Komitetu ds. uznawania kwalifikacji ostatecznie podsumowano wynik uzgodnień przyjmując polską propozycję, przygotowaną przez resort zdrowia. Uzyskany rezultat to skrócenie kształcenia pomostowego, które obecnie będzie wynosiło 1150 godzin kształcenia zawodowego, w ciągu dwóch semestrów.


Po ukończeniu kształcenia na poziomie licencjatu absolwent może kontynuować edukację na uczelniach wyższych prowadzących kształcenie w zawodach medycznych. Są to dwuletnie uzupełniające studia magisterskie prowadzące kształcenie w trybie stacjonarnym lub niestacjonarnym.

Kolejnym poziomem kształcenia są studia doktoranckie.
Pielęgniarka po uzyskaniu dyplomu licencjata lub magistra pielęgniarstwa, w celu uzyskania prawa wykonywania zawodu odbywa 12-miesięczny staż podyplomowy w zakładzie opieki zdrowotnej. Skierowanie na powyższy staż wystawia Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych. Po odbyciu stażu pielęgniarka uzyskuje prawo wykonywania zawodu.


Ostatnio edytowany przez e_la 22 Lis 2009 13:55, edytowano w sumie 3 razy

Góra
 Profil  
 
 Temat postu: Re: TRANSFORMACJA W KSZTAŁCENIU PIELĘGNIAREK w POLSCE
PostWysłany: 24 Maj 2009 16:47 
Offline

Dołączenie: 01 Gru 2008 18:20
Posty: 466
Kształcenie podyplomowe

Ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej z dnia 5 lipca 1996 roku w art. 10b. nakłada na pielęgniarki obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych i daje prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego. Również w Kodeksie etyki zawodowej, w części szczegółowej, czytamy, iż obowiązkiem pielęgniarki jest ciągłe podnoszenie kwalifikacji zawodowych.
Potrzeba kształcenia ustawicznego jest podyktowana ciągłym postępem medycznym, odkrywaniem nowych metod i technik leczenia, wynikami badań naukowych pozwalających na unowocześnienie działań pielęgniarek i wprowadzenie do opieki nad pacjentem nowych rozwiązań.

Istnieją następujące formy kształcenia podyplomowego:
 szkolenie specjalizacyjne,
 kursy kwalifikacyjne,
 kursy specjalistyczne,
 kursy dokształcające.

Po ukończeniu dwuletniego szkolenia specjalizacyjnego pielęgniarka zdobywa kwalifikacje w określonej dziedzinie pielęgniarstwa oraz uzyskuje tytuł specjalisty w danej dziedzinie. Specjalizacja może być prowadzona w zakresie pielęgniarstwa rodzinnego, w ochronie zdrowia pracujących, środowiska nauczania i wychowania, pielęgniarstwa zachowawczego, geriatrycznego, kardiologicznego, nefrologicznego, diabetologicznego, pediatrycznego, chirurgicznego, operacyjnego, anestezjologicznego i intensywnej opieki, onkologicznego, psychiatrycznego, opieki długoterminowej, neurologicznego, opieki paliatywnej, ratunkowego oraz w dziedzinie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej.

Inną formą kształcenia są kursy kwalifikacyjne pozwalające na uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji do udzielania określonych świadczeń zdrowotnych.
Obejmują one kursy z zakresu pielęgniarstwa rodzinnego, psychiatrycznego, anestezjologicznego i intensywnej opieki, onkologicznego, zachowawczego, środowiska nauczania i wychowania, nefrologicznego z dializoterapią, opieki długoterminowej, opieki paliatywnej, ratunkowego, chirurgicznego, kardiologicznego, pediatrycznego, w ochronie zdrowia pracujących i w dziedzinie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej (Rozporządzenie MZ z dn. 29.10.2003, Rozporządzenie MZ z dn. 30.05.2007).

Kursy specjalistyczne dają kwalifikacje do wykonywania określonych czynności zawodowych, natomiast kursy dokształcające pogłębiają i aktualizują wiedzę zawodową.
Kształcenie podyplomowe może być prowadzone w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym (Ustawa z dn. 5. 07.1996).

Pielęgniarki z dłuższą, niż pięcioletnia przerwą w wykonywaniu zawodu są zobowiązane do odbycia 3 miesięcznego szkolenia organizowanego przez Okręgowe Izby Pielęgniarek i Położnych.


Góra
 Profil  
 
 Temat postu: Re: TRANSFORMACJA W KSZTAŁCENIU PIELĘGNIAREK w POLSCE
PostWysłany: 06 Cze 2013 12:33 
Offline

Dołączenie: 01 Sty 2013 23:37
Posty: 5
"Zgodnie z Ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. Nr 92, poz. 885) studia licencjackie, po ukończeniu których uzyskuje się tytuł licencjata pielęgniarstwa, trwają co najmniej 6 semestrów i obejmują co najmniej 4600 godzin kształcenia zawodowego, w tym zajęcia praktyczne stanowią co najmniej połowę, a zajęcia teoretyczne nie mniej niż jedną trzecią wymiaru kształcenia. Absolwent otrzymuje tytuł licencjata pielęgniarstwa." czy sa to dane aktualne? Bowiem widze,ze odpowiedz pochodzi z roku 2008 i np. Ustawy juz zostaly znowelizowane.
Otoz poszukuje odp. na pytanie; Pielegniarka uzyskuje kwalifikacje zawodowe poprzez;
a. ksztalcenie obejmujace 4600 godz. z czego 2960 to zajecia teoretyczne w ciagu 3 lat i dajace tytul licencjata pielegniarstwa (4600 godzin to zdaje sie,ze wytyczne starej dyrektywy?)
b. ksztalcenie obejmujace 4780 godz. z czego 2300 godz. to ksztalcenie praktyczne w ciagu minimum 3 lat dajace tytul licencjata w dziedzinie pielegniarstwa
c. ksztalcenie 3 letnie dajace tytul licencjata w zakresie pielegniarstwa
d. zadne z powyzszych
ku ktorej odpowiedzi sie sklonic? gdzie szukac aktualnych wytycznych odnosnie ksztalcenia ?


Góra
 Profil  
 
 Temat postu: Re: TRANSFORMACJA W KSZTAŁCENIU PIELĘGNIAREK w POLSCE
PostWysłany: 23 Cze 2013 11:16 
Offline

Dołączenie: 01 Gru 2008 18:20
Posty: 466
USTAWA z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej

Art. 7.
Zawód pielęgniarki i położnej może wykonywać osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu stwierdzone albo przyznane przez właściwą okręgową radę pielęgniarek i położnych oraz osoba, o której mowa w art. 24 i art. 25.
Art. 8.
1. Osobie posiadającej prawo wykonywania zawodu przysługuje prawo posługiwania się tytułem zawodowym „pielęgniarka” albo „pielęgniarz”, „położna” albo „położny”.

Rozdział 5
Szkoły pielęgniarskie i szkoły położnych
Art. 52.
1. Pielęgniarka uzyskuje kwalifikacje zawodowe po ukończeniu szkoły pielęgniarskiej.
2. Szkołą pielęgniarską jest uczelnia prowadząca kształcenie na kierunku pielęgniarstwo
na poziomie:
1) studiów pierwszego stopnia;
2) studiów drugiego stopnia.
3. Kształcenie w szkole pielęgniarskiej, o której mowa w ust. 2 pkt 1:
1) trwa co najmniej 3 lata i obejmuje co najmniej 4600 godzin kształcenia zawodowego, w tym kształcenie kliniczne stanowi co najmniej 1/2, a kształcenie teoretyczne co najmniej 1/3 wymiaru kształcenia;
2) może trwać krócej niż 3 lata – w przypadku pielęgniarek, które posiadają świadectwo dojrzałości i ukończyły liceum medyczne lub szkołę policealną albo szkołę pomaturalną, kształcącą w zawodzie pielęgniarki, jeżeli po ich ukończeniu pielęgniarka uzyska wiedzę, kwalifikacje i umiejętności odpowiadające wiedzy, kwalifikacjom i umiejętnościom uzyskiwanym po ukończeniu studiów, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4. Standardy kształcenia dla kierunku pielęgniarstwo określają przepisy wydane na podstawie art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.12)).


Góra
 Profil  
 
Wyświetl posty z poprzednich:  Sortuj według  
Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 5 posty(ów) ] 

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1 godzina


Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 1 gość


Nie możesz zakładać nowych tematów na tym forum
Nie możesz odpowiadać w tematach na tym forum
Nie możesz edytować swoich postów na tym forum
Nie możesz usuwać swoich postów na tym forum

Szukaj:
Skocz do:  
AZ_Efusion by Frost/ayasha © 2007 White Fusion Skins
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group